Kl. 11 (II Liceum)

Profil rozwojowy

Życie zaczyna się w wieku 17 lat. To popularne stwierdzenie bez wątpienia zwraca uwagę, że wiek ten oznacza nowy, ważny początek. Podczas gdy zainte- resowanie ucznia 9 klasy jest silnie skierowane na zewnątrz, na świat, a ucznia 10 klasy ogniskuje się na świecie wewnętrznym, to uczeń 11 klasy zainteresowany jest syntezą obu tych kierunków, czyli dogłębnym zrozumieniem. Młody człowiek w tym wieku chce zrozumieć wewnętrzne zasady, które określają nie tylko życie wewnętrzne i jego konfiguracje, ale także konfiguracje szerokiego świata. Jest to kwestia odnalezienia równowagi między tym, co wewnątrz, a tym, co na zewnątrz.

Ta równowaga jest szczególnie istotna w życiu społecznym. Świadomość społeczna budzi się wraz ze zdolnością do empatii wobec drugiego człowieka. To, co poprzednio w tak ostry sposób przeżywało się we własnej duszy, można rozpoznać u innych. Teraz zaczynają się odsłaniać głębsze wymiary życia. Młoda osoba musi wewnętrznie dojść do ładu z pozorem i rzeczywistością, z tym, co zostaje wypowiedziane, i tym, co ma się na myśli. Zadaniem siedemnastolatka jest przede wszystkim odnalezienie własnej drogi, podejmowanie osobistych i wiążących decyzji, branie pod uwagę wszelkich konsekwencji swoich działań. Biegunowości występujące w życiu muszą zostać przetworzone i dzięki wyższej syntezie stworzyć nową jedność. Wybory, jakich trzeba dokonać, ujawniają najbardziej charakterystyczne doświadczenie tego wieku – przeżywanie wątpliwości. Program nauczania w wielu miejscach porusza kwestię biegunowości, wymagając od ucznia wewnętrznego zaangażowania.


  Cele nauczania 

Na koniec 11 klasy uczniowie powinni zacząć:

  • potrafić odczuwać w sposób obiektywny i dzięki temu zwiększyć swoją zdolność formułowania sądów cechujących się smakiem, stylem i społecznym taktem;
  • umieć myśleć w sposób żywy, wychodzący poza logiczną przyczynowość (charakteryzującą ich myślenie w klasie 10) i potrafić syntetyzować i korelować różne czynniki w ramach całościowego ujęcia; oznacza to także zdolność myślenia o zjawiskach nieskończonych i niedostrzegalnych zmysłowo;
  • mieć poczucie odpowiedzialności społecznej, którym sami kierują;
  • potrafić korelować i integrować związane ze sobą zjawiska, uzyskując bardziej całościowe rozumienie.