ŻYCIE SZKOŁY

ŚWIĘTA SZKOŁY

Cały rok szkolny spleciony jest ze świętami obchodzonymi uroczyście  w rodzinnej atmosferze przez całą społeczność szkolną.

Znaczenie rytmu w wychowaniu  dziecka

W pedagogice waldorfskiej rytm i powtarzanie to, oprócz naśladowania, podstawowe elementy wychowania dziecka w tym okresie życia.

Rytm jest zasadą organizującą życie wszystkich żywych istot. Wszystkie żywe procesy przebiegają rytmicznie. Rytm wprowadza poczucie bezpieczeństwa, zaufania i spokoju. Daje dziecku pewność i orientację. Dzięki ustalonemu rytmowi dnia, tygodnia i roku dziecko w naturalny sposób zdobywa poczucie czasu. Wspierana jest jego pamięć.

Stały rytm wyrabia u dziecka przyzwyczajenia, dzięki którym zbędne stają się pouczenia. Dziecko wie jaka jest kolejność zajęć w przedszkolu, kiedy można się bawić, kiedy sprząta się salę, wychodzi do ogrodu, maluje, w związku z czym nie pyta się: "co będziemy robić?", lecz naturalnie włącza w kolejne czynności. Wie również jakie zwyczaje i reguły panują w szkole, gdzie postawione są granice zachowania.

Powtarzanie czynności wykonywanych w przedszkolu umożliwia dziecku uczenie się przez obserwację i własne działanie, bez intelektualnego tłumaczenia. Pogłębiają się jego wrażenia i przeżycia.

Przebieg dnia i tygodnia w szkole jest podzielony rytmicznie. Praca z dziećmi osnuta jest na wydarzeniach jakie przynoszą kolejne pory roku. Oprócz zmieniających się pór roku w przyrodzie ogromnie ważną rolę odgrywają osadzone w nich święta chrześcijańskie. Niosą one ze sobą bogactwo działań i przeżyć ważnych dla emocjonalnego i moralnego rozwoju dziecka.

więcej...

Główne metody pracy
Istnieje kilka głównych zasad metodycznych, którymi nauczyciel waldorfski winien kierować się w swojej pracy z dziećmi.
Odnoszenie wszystkiego do człowieka. Dziecko powinno czuć, że to wszystko, czego się uczy i co poznaje ma związek z nim samym, że dotyczy w jakiejś mierze jego samego. Integracja różnych treści dokonuje się wokół człowieka.
Nieustanne uwzględnianie praktycznej strony życia. Szkoła przygotowując dziecko do (przyszłego) wejścia w życie musi sama być głęboko zakotwiczona w jego rzeczywistym nurcie, przekazywane treści nie mogą być wyobcowane z życia.
Przekształcanie wszystkiego w obraz. Prezentacja materiału odbywa się nie przy pomocy definiowania i abstrakcyjnych formuł, lecz za pomocą możliwie pełnych życia obrazów i wielostronnej charakterystyki; nie de–finitio lecz circum–ambulatio. To co nauczyciel przekształci w obraz, musi przekazać dziecku za pomocą opartego na własnych przeżyciach wewnętrznego przekonania i ciepła. Z lekcji, która przepływa mniej z głowy do głowy, a bardziej z serca do serca dzieci będą czerpać siły na całe swoje życie.
Ciągłe ukazywanie piękna w świecie. Ważnym zadaniem dla nauczyciela jest to, aby ćwiczyć dostrzeganie piękna w świecie i ciągle je podkreślać. Również to co nauczyciel czyni i to jak mówi powinno być piękne. Dzięki temu dziecko przez naśladownictwo samo będzie chciało pięknie i starannie wykonywać swoje prace, a później w wyniku metamorfozy tego dążenia, rozwinie głębsze zainteresowanie światem.
Uwzględnienie rytmu we wszystkich działaniach. Tak jak życie przebiega pomiędzy biegunami i tworzy przez to powtarzający się rytm, który utrzymuje nas w zdrowiu, tak i lekcja powinna uwzględniać biegunowość pomiędzy: ruchem i spokojem, słuchaniem i własnym działaniem, współdziałaniem i pracą indywidualną, pełnią uwagi a zanurzeniem się w świat fantazji. Tak powstaje rytm „wdechu” i „wydechu” duszy, który przechodzi na ciało. Cała sztuka polega na tym, aby umieć odczuć, czego dzieci aktualnie potrzebują.
Wychodzenie od całości do części. Tego rodzaju metoda analityczna odpowiada niejako w mikroskali procesowi powstania i rozwoju świata, gdzie wielość powstaje z pierwotnej jedności (całości); jest szczególnie pomocna w rachunkach i gramatyce.
Wychodzenie od czynu w drodze ku pojmowaniu. Dziecko, odwrotnie niż dorosły, na drodze ku przyswajaniu sobie różnych treści powinno najpierw zebrać doświadczenia, dobrze je przeżyć i dopiero na bazie wolitywnego ujęcia rzeczy dochodzić do ich zrozumienia; mówiąc obrazowo: od ręki, poprzez serce, do głowy.
Chronienie dziecka przed zbyt wczesnym „starzeniem się”
, czyli przed za wczesnym, wymuszanym przez współczesny świat dojrzewaniem, zbyt wczesnym wkraczaniem w świat dorosłości kosztem dzieciństwa. Obecne czasy i współczesny świat usiłują to ciągle wymuszać. Odpowiedzią na to jest rozwój woli, fantazji i ciepła serca w tej samej mierze co rozumu.

więcej...

TERAPEUTYCZNE WSPARCIE

Poprzez założenia programowe, dzięki którym realizujemy wszechstronnie rozwijający program możemy reagować na indywidualne potrzeby każdego ucznia, stosując w większej dozie ten czy inny element artystyczny, rzemieślniczy, czy aktywności ruchowej z naszej szerokiej oferty. W ten sposób nieustannie działamy harmonizująco w ciągu całego procesu edukacyjnego.

Nasi nauczyciele mają doświadczenie w terapii przez sztukę, lub terapii medycznej.

Może się jednak zdarzyć że ktoś z naszych podopiecznych będzie potrzebował większej uwagi i dodatkowego indywidualnego prowadzenia przez pewien okres czasu. W takiej sytuacji, po konsultacji z rodzicami oraz z lekarzem specjalistą lub lekarzem szkolnym, jesteśmy w stanie przygotować dodatkowy specjalny tok zajęć uzupełniających.

więcej...